آدم‌ها رنگ لبی انتخاب می‌کنند و بعد می‌بینند پوشش، چیزی کمی متفاوت برایشان انتخاب کرده است. یک رنگدانه در فرمول براق و فرمول مات روی لب شما یکسان دیده نمی‌شود، و دانستن اینکه به کدام سمت می‌رود، حدس‌وگمان زیادی را کم می‌کند.
هر پوشش با رنگ چه می‌کند
درخشش نور را بازمی‌تاباند، پس برق لب براق روشن‌تر، نرم‌تر و شفاف‌تر از رنگِ داخل تیوب دیده می‌شود. یک آلوییِ تیره با یک لایه به رنگ‌مایه‌ای شفاف از توت تبدیل می‌شود. یک صورتیِ کم‌رنگ تقریباً در نسخه‌ای خیس‌نما از رنگ طبیعی لب شما محو می‌شود.
مات نور را جذب می‌کند، پس دقیقاً به همان اندازه که پررنگ به نظر می‌رسد، پررنگ دیده می‌شود و اغلب کمی تیره‌تر. اگر می‌خواهید رنگی آشکار باشد — یک قرمز واقعی، یک سرخابی درست — مات با یک بار زدن آن را می‌رساند. اگر می‌خواهید آهسته حرف بزند، درخشش این کار را برایتان می‌کند، بی‌آنکه لازم باشد چیزی را پاک کنید.
هرکدام در طول روز چطور دوام می‌آورد
درخشش جابه‌جا می‌شود. راحت است، هرگز حس کشیدگی نمی‌دهد و بعد از غذا تجدید لازم دارد. این عیب نیست؛ بهای همان نرمی است.
مات می‌ماند. به پوششی مخملی می‌نشیند و در میان قهوه و گفت‌وگو دوام می‌آورد، و در عوض کمی بیشتر از لب‌هایتان می‌خواهد — یک بالم زیرش، یا صرفاً لب‌هایی که از قبل خشک نباشند، فرق میان مخملی و بی‌روح است.
راهی ساده برای تصمیم گرفتن
بپرسید چه کاری در پیش دارید، نه اینکه چه رنگی می‌خواهید.
روزی طولانی، جلسه، بی‌فرصتی برای نگاه به آینه: مات. شب، شام، چهره‌ای که باید تازه باشد نه تمام‌شده: براق. رنگی که درباره‌اش مردد هستید: براق، چون نسخه‌ای شفاف از همان ایده را به شما می‌دهد. رنگی که باید از آن سوی اتاق دیده شود: مات.
لایه کردن آن‌ها، جایی که ماجرا جالب می‌شود
مات زیر و براق رو، دوام یکی و ظاهر دیگری را به شما می‌دهد. اول مات را بزنید، بگذارید یک دقیقه بنشیند، بعد برق لب براق را فقط روی وسط لب‌ها فشار دهید. رنگ در لبه‌ها می‌ماند، وسط نور را می‌گیرد و لب‌ها بدون خط لب پُرتر به نظر می‌رسند.
برعکسش — براق زیر مات — جواب نمی‌دهد. مات جایی برای چسبیدن پیدا نمی‌کند و لغزیدنش را حس می‌کنید.
دربارهٔ خط لب
مدادلبی در رنگی نزدیک زیر هر دو پوشش، بیش از هر قدم دیگری دوام را بیشتر می‌کند. به‌جای اینکه فقط لبه را دنبال کنید، تمام لب را پر کنید و بعد رویش بزنید. با مات یعنی رنگ هنگام کم شدن سر جایش می‌ماند. با براق یعنی وقتی برق می‌رود، رنگ باقی می‌ماند.
